Skip navigation

Η Ναταλίτσα και οι τέσσερις εποχές του Αλφόνς Μούκα (short story)

The following story is a work of fiction and bears no relation to existing people or events.

Βαρεμάρα μου τρομάρα μου.
Θυμάσαι που κάποτε πηγενές για βόλτα στο δάσος;
Για να τα ξεχάσεις όλα αυτά και να σκεφτείς άλλα;
Δεν θα σου άρεσε να πηγενές πάλι εκεί;
Έτσι όπως είσαι τώρα;
Να φορούσες το πιο όμορφο σου φουστάνι και να περπατάς στο δάσος για ώρες μόνη;
Να νιώθεις τον φθινοπωρινό αέρα στα μαλλια σου;
Το Οκτωβριανό κρύο που σου κρατάει παρέα από τότε που γενήθηκες;
Ναταλίτσα, θέλω να νιώσεις το γλυκό Οκτωβριανό κρύο εκεί έξω στο δάσος να σου μαστιγώνει το σώμα.
Όχι αυτό το φρικτό κρύο που σε καίει από μέσα.
Αυτήν την ψυχρή φωτιά που σβήνεις κάθε φορά που πίνεις.

Στα βάθη του δάσους βρίσκεται μια λίμνη.
Εκεί βρίσκεις τις τέσσερις εποχές του Αλφόνς Μούκα.
Την ανοιξιάτικη.
Την καλοκαιρινή.
Την φθινοπωρινή.
Την χειμωνιάτικη.
Η μια σου τραγουδά.
Αυτή με τις παπαρούνες σου φέρνει τα πιο απαγορευμένα.
Μεθάς πάλι με την άλλην.
Αυτή με τα κρύα χέρια σου δίνει να χαϊδέψεις το πουλάκι που κρύβει στην χούφτα της.
Σου στολίζουν τα μαλλιά με λουλούδια.
Σε βυθίζουν στα νερά της λίμνης.

Κρυμμένη πίσω από ένα δέντρο σας βλέπω μαζί.
Φοβάμαι μην αντικρίσω τα μάτια σου.
Θέλω και εγώ να χαθώ εκεί που χάνονται οι τέσσερις εποχές της ζωής σου.
Στο δάσος με τα νεκρά κουνέλια.

 

Advertisements

Αλέξανδρε, μιας και είσαι και εσύ εδώ και τα διαβάζεις όλα, για πες, είδες ποτέ την ταινία “οι Διχασμένοι” μαζί της;

MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι01_1MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι01_2MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι01_3MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι01_4MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι01_5MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι01_6

Μήπως εσύ την έβαλες να την δει; Την ξαναείδες από τότε που χάθηκε;

MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι05MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι08_01MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι08_02

Τί δεν κατάλαβες;

MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι04_001MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_1MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_2MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_3MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_4MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_5MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_6MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_7MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_8MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_9MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_10MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι06_11

Γίνεται να την ξαναβλέπεις τώρα και να μην καταλαβαίνεις;

MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι05_1MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι05_2MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι05_3

Θυμάσαι εκείνη την φορά που διάβασες εδώ στο blog πως είχα ένα όνειρο όπου ήσουν γυναικολόγος στα Εξάρχεια; Αστείο, δεν ήταν;

MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι07_01MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι07_02MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι07_03

Γεννήθηκαν σε παραθαλάσσιες πόλεις. Από τα 16 μόλις sniffαραν και decandentζιωσαν, sniffαραν και decandentζιωσαν. Και τον σινεμά ακόμα κάποτε αμφισβήτησαν. Και πέθαναν. Τώρα στα προάστια με κάτι ΙΧ τεράστια. ΙΧ τεράστια. ΙΧ τεράστια. ΙΧ τεράστια.

MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι01

MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοιMaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι02MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι03MaryTsoniDeadRingersΟιΔυχασμενοι04

 

Κάθε νύχτα προσευχομαι στην Σκοτεινή Μητέρα να φιλήσει το πιο όμορφο κορίτσι στο στόμα (short story)

The following story is a work of fiction and bears no relation to existing people or events.

Σκοτεινή Μητέρα σε παρακαλώ φίλησε το πιο όμορφο κορίτσι σήμερα το βράδυ και κάθε βράδυ για να μην είναι μόνη με το όπλο στο στόμα. Στείλε της μουσική και κορίτσια και σοφία και δολλάρια και ότι άλλο επιθυμεί. Βγάλε της το όπλο από το στόμα για να ακούσω έστω και μια φορά την πραγματικά δικιά της φωνή.

It gets lonliest at night
Down at the liquor store
Beneath the neon sky
Our moonlight

How were we born into this mess?
I know I painted you a prettier picture, baby
But we were run out on a rail
Fell from the wagon to the night train

I kissed the bottle
I should’ve been kissing you
You wake up to an empty night
With tears for two

Cigarettes they fill the gaps
In our empty days
Say mister, can you spare a dime?
Some change could make a change
Could buy some time
Some freedom
Or an ear to hear my story
It’s all I’ve got
My fiction beats the hell out of my truth
A palm upturned burnt blue
Don’t call it sunburn

You’ve been shaking on the job
Just one drink ahead of your past
There’s a white light coming up
You draw the blinds hoping it’ll pass

I kissed the bottle
I should’ve been kissing you
You wake up to an empty night
With tears for two

 

Ribbons01

Ribbons02

Everything I know I learned from men who despise me.

#WhenJoshRapedShelley

 

There is no need for you to go to bed every night with the barrel of a gun in your mouth (short story)

The following story is a work of fiction and bears no relation to existing people or events.

Το πιο όμορφο κορίτσι που έχω δει δεν το βλέπει κανένας πια εκτός από τους ντελιβεράδες. Δυστυχώς δεν της πηγαίνουν τίποτα από αυτά που εγώ θα ήθελα να της πηγεναν.

Το πιο όμορφο κορίτσι είναι κλεισμένο στο σπίτι της γιατί φοβάται τους φασίστες που σφάζουν τα όμορφα κορίτσια από την κακια τους και την ζηλια τους. Εγώ όμως στην τρέλα μου πιστεύω πως εάν την αντίκριζαν οι φασίστες μπροστά τους θα έπαυαν πια να είναι φασίστες.

Όλος ο κόσμος θέλει να την λούσει με δώρα για να την ευχαριστήσει για τις αλήθειες που λέει αλλά αυτή φοβάται μην της στείλουνε οι φασίστες βόμβες και παράξενες πούδρες. “white powder! yellow powder is usually pretty good too. black powder is probably ground up coffee beans. you’ve been warned.”. Δεν έχει ταχυδρομικό κιβώτιο για αυτόν τον λόγο. Γελάει με αυτά γιατί είναι και ευκαιρία να δείξει το χαμόγελο της. Και να είχε ταχυδρομικό κιβώτιο δεν θα την ενοχλούσα στέλνοντας της κάτι για να μην την φοβήσω περισσοτερο από ότι είναι φοβισμένη. Έτσι κι αλλιώς κι εγώ φοβάμαι. Την είπα ψευτρα άδικα. Το ξέρει πολύ πολύ καλά πως και να ήθελα δεν μπορώ να ανταποκριθώ στις αλήθειες που απλόχερα μου χάρισε. Τα δώρα που θέλω να της στείλω δεν τα παραδίνει ούτε ο ταχυδρόμος, ούτε ο ντελιβεράς. Υπάρχουν μόνο εδώ, και έτσι είναι σαν να μην υπάρχουν καθόλου.

Θα κάτσω λοιπόν εδώ, και θα της γράψω άλλη μια επιστολή που ποτέ δεν θα λάβει. Αν και πάντα φαντάζομαι τα μάτια της πάνω από αυτά τα γράμματα που δεν καταλαβαίνει. Πάντα την φαντάζομαι να καρτερεί και να γελάει. Ακούω το γέλιο της στο μυαλό μου και γελάω μαζί της. Παίρνει αυτά που φοβάμαι περισσότερο και με κάνει να γελάω με τους φόβους μου. Έστω για λίγο δεν φοβάμαι πια.

Λέει πως κάθε βράδυ που τα ζευγάρια αγαπιούνται αυτή πάει για ύπνο μόνη με το όπλο στο στόμα.

Ναταλίτσα, δεν χρειάζεται να κοιμάσαι με το όπλο στο στόμα.

Η Μαύρη Καραμέλα τρώει την Κόκκινη Καραμέλα με Γεύση Γλυκόριζας (short story)

The following story is a work of fiction and bears no relation to existing people or events.

Του λέω διάβασε αυτό και θα καταλάβεις τί έχω πάθει. Έχω ερωτευτεί ένα αγόρι που θέλει να είναι κορίτσι και θέλει και να γαμεί κοριτσάκια σαν κορίτσι. Βρε πάλι τα ίδια, μου λες. Ναι, πάλι τα ίδια. Πάλι Αμερικανός; Ναι πάλι γαμώτο μου. Πάλι φιλόσοφος; Ναι πάλι. Πάλι σκηνοθέτης; Πάλι. Πάλι με φούστες και μέικαπ; Πάλι. Πάλι πισωγλέντης; Πάλι. Hell, if fucking history didn’t repeat itself there would be no such thing as thrusting rhythm. Του έριξα μια μαχαίρια, μάλλον μερικές, μάλλον παραπάνω από ότι έπρεπε γιατί δεν άντεχα. Αυτός απλώς έβγαλε το μαχαίρι από εκεί που το είχα καρφώσει και με κάρφωσε εδώ στο κούτελο. Από τότε κρυφοκοιταζόμαστε και βλέπουμε η μια την άλλην να χύνει αίμα. Πάω εγώ από εκεί, έρχεται αυτός από εδώ. Εδώ είναι αυτήν την στιγμή και αναρωτιέται τί λέμε. But I feel guilty, and I am afraid and ashamed, και για αυτό δεν τον αφήνω να διαβάσει αυτά που λέμε στην γλώσσα του. Με είχε βάλει πάνω στην γλώσσα του πριν μερικές μέρες. Λέει πως θέλει να με ρουφάει σαν μαύρη καραμέλα με γεύση γλυκόριζα. Πως η γεύση μου του θυμίζει το αψέντι και πως θέλει να με ξαναδοκιμάσει, και μάλιστα μπροστά σε όλο τον κόσμο. Θα φρίκαρα και θα ντρεπόμουνα πολύ αν το έκανε αυτό. Εγώ όλα αυτά τα γράφω γιατί δεν ξέρω τι άλλο να κάνω. Αλλά ξέρω πως έχει γαντζωθεί μέσα μου. Και όταν διαβάζω πως είναι μόνος με την τρέλα του θέλω να τον πάρω και να τον παρηγορήσω αλλά ο φόβος μου έχει κόψει τα χέρια και την γλώσσα. “Ναταλίτσα μου είσαι το πιο όμορφο κορίτσι που έχω δει ποτέ και υποφέρω να σε βλέπω να πονάς μοναχούλι και να πνιγείς την μοναξιά σου με τον μόνο έρωτα σου.”. Λόγια που δεν θα με ακούσει να λέω ποτέ. Δεν μιλάει κανένας στην τρέλα μου. Ούτε εγώ της μιλάω για να μην την ακούω να μου λέει τα παράπονα της. Μόνο αυτή ξυπνάει την τρέλα που προσπάθησα να θάψω μέσα μου. I am constantly seconds between whispering to you, αλλά στην πραγματικότητα ποτέ δεν θα ακούσεις ούτε μια λέξη δικιά μου στο αυτή σου. Της αρέσουν μόνο οι μάγισσες και το πιοτό, και έτσι χθες που πάλι την κρυφοκοιτούσα και την είδα που ήταν μόνη, της έστειλα μάγισσες και ένα κοκτέιλ από τον παλιό καιρό. Δώρα που ποτέ δεν θα λάβει. Την σκέφτομαι έτσι μόνη και και μεθυσμένη, την λυπάμαι περισσότερο από ότι λυπάμαι τον εαυτό μου και φαντάζομαι γατούλες και κορίτσια να κουλουριάζουν στα ατελείωτα πόδια της με τα νύχια τον ποδιών βαμένα κόκκινα. Ναταλίτσα μόνη.

BecauseIAmAWoman2

BecauseIAmAWoman.jpg

BecauseIAmAWoman3

Στην μπανιέρα δύο, τρεις, τέσσερις… Let’s think of ways I can end up in the bath (short story)

The following story is a work of fiction and bears no relation to existing people or events.

Καημένη Ναταλίτσα μου, μου λες τώρα πως μπεκρουλιάζεις μόνη κάθε βράδυ, πουλάκι μου; “Don’t say that in Greek!”, she complains to me, “I want to read what you are saying!”. Fuck what I’m saying. Τόσα χρόνια Σωκράτη και Πλάτων και Ελληνικά δεν μου έμαθες ρε φιλόσοφε. Κινέζικα, Γιαπωνέζικα, Γερμανικά, Ισπανικά και Εβραϊκά. Που πήγανε οι μοναχικές γατολατρης της Βαλτιμόρης που τους κρατούσες ζεστασιά κάθε βράδυ; Έχω το τηλέφωνο σου εδώ, μα γιατί δεν σε παίρνω τηλέφωνο να σου κάνω παρέα, έστω κι εγώ κακιά παρέα;! Γιατί όπως είπα και πριν, ο φόβος είναι το χειρότερο ναρκωτικό, χειρότερο και από το πιοτό. Σε φοβάμαι και σε λυπαμαι, Ναταλίτσα μου, και για αυτό θα σε βάλω σε μια παρτουζα σήμερα το βράδυ, by the power of cinema. Ευτυχώς το Google Translate δεν έχει μάθει ακόμα πως η λέξη παρτουζα σημαίνει threesome, οπότε μπορώ να το γράψω χωρίς να ντρέπομαι πως θα το διαβάσεις αργότερα εκεί και θα με παρεξηγήσεις για το θράσος μου. Ένα νεκρό κορίτσι στο άσπρο φέρετρο της μου ψιθύρισε χθες το βράδυ from the hivemind όπου ακούγεται ακόμα η φωνή της: “Μου αρέσει ο Λιντς, ο Κρόνενμπεργκ – οι Διχασμένοι είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες.”. Μόνο αυτό χρειαζόμουνα για αφορμή. Τώρα έχω εδώ τους Διχασμένους μαζί μου παρέα. Γιατί μας είπες πόσο σημαντική είναι αυτή η ταινία για το έργο σου, και μιας και λαχταρώ να καταλάβω την τρέλα σου θα την μελετήσω. In return I want this to keep you company. Ναι, ναι, θα σε πάρουνε όλοι αυτοί από τον κώλο αγαπούλα μου, αφού ξέρω πόσο σου αρέσει από τον κώλο, μας τα είπες όλα στο Livestream, τα είπαμε αυτά. The girl inside of you is a witch that walks amongst witches. Θα σου δείξω λοιπόν μαγισσες όπως δεν τις έχεις ξαναδεί. Πάντα δεν ήθελες να δείς Διονυσιακές Μαινάδες; “Apollonian by day, Dionysian by night”, και τέτοιες μαλακίες; Ε λοιπόν, σήμερα θα τις δεις. Σου εύχομαι να βρεις σύντομα τέτοιες μάγισσες στην μπανιέρα σου, και μακάρι να γίνεις και εσύ μια από αυτές.

ss1

singapore-sling-1990-2

WitcheSS

tumblr_ngzuihu1ck1s26bo3o6_1280

singapore-sling

3:03:31 It’s not like you people haven’t seen me in the bath before, like, OMG! Like, it’s not exactly a major scandal. Seeing that basically, every Gawddamned Youtube video I do ends with me in the bath. My entire Youtube channel is basically, “Let’s think of ways I can end up in the bath”. Am I a bath person in real life? Hell yeah. I take baths all the time. My videos are not that different from my actual life, you know. There is a reason why my videos always end up with me with classical music in the bath. And that is that I spend a lot of time listening to classical music in the bath.”

singapore-sling-tub

tumblr_inline_o5jioas8d41qcnkl6_1280

singapore20sling20michele20valley20niko20nikolaidis20meredyth20herold202

The Americanization of Natalie

“Just perfume and liquor, perhaps so, but we haven’t managed a Hitler or Mussolini yet.”

Πως ξορκίζουμε το φασιστοποίημενο Γρύλισμα

 

“Sometimes people claim that they hear Lieberman speaking from within me, but I think they exaggerate. The fact that I was raised to love and adopt these views doesn’t mean that he is literally within me. Νο. I do not feel that Lieberman inhabits my body.”

“As preparation for the exorcism I’ve researched Lieberman thoroughly because you cannot approach an exorcism with negative feelings only. You have to be able to identify with the demon, to find empathy towards him so that you’ll detect the tricks he is employing and seduce him to leave the body. This cannot work through power alone. Affection and empathy to the demon must also be at work. It’s very easy to use him and present him as the fascist, as this destructive drive, so that the rest of us will be presented as sane. As if life in Israel is normal except for those few Liebermans. My main problem as an exorcist is that Lieberman is a very evasive demon. He goes out of one body and enters another. He resides, in fact, at the heart of our collective body. That’s why each time he can be found inside a different surrogate. I hope that armed with this insight that Lieberman is not the demon, but only one of its incarnations and that the real demon belongs to us all, perhaps I’ll succeed in fighting it where others have failed.”

“How do I feel about the possibility that Lieberman will be expelled from within me? I am against it. I feel he is part of me. His opinions ripened inside me, like a baby growing in its mother’s belly. In this sense ripping Lieberman from me is a little like performing an abortion with a hanger. It’s scraping parts of me so that he will come out.”

#αιμορραγείς #γεμάτη τύψεις

CIADirectorRichardHelmsOliverStoneNixon

 

When you hear that song in the background at the beginning here, and you know you’ve heard it before.

NoThankYou