Skip navigation

Όταν ήμουνα δωδεκάχρονο και πηγαινα στην Παιδική Θεατρική Σχολή του Άμστερνταμ – όχι γιατί ήθελα αλλά γιατί με εκβριασε η μάνα μου να πάω – με έβαλαν μια φορά να παίξω τον Πρίγκιπα Δημήτριο στο Όνειρο Μεσοκαλοκαιρινής Νύχτας του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Μισούσα αυτόν τον ρόλο γιατί ήταν η τρίτη χρονιά που ΚΑΙ ΠΆΛΙ ΡΕ ΓΑΜΏΤΟ με έβαζαν να παίξω ανδρικό ρόλο και εγώ ήθελα επιτέλους να παίξω έναν γυναικείο ρόλο. Ήταν τότε που άρχισα να καταλαβαίνω πως οι Ολλανδοί είναι ανοικανοί να δούνε την θηλυκότητα μιας Ελληνίδας. Τότε ήταν που άρχισα να μισώ την θηλυκότητα, γιατί κατάλαβα πως οι ρατσιστές Ολλανδοί δεν θα με έβλεπαν ποτέ σαν γυναίκα. Η φίλη μου η Άντζελα έπαιζε την Τιτάνια, την βασίλισσα των Ξωτικών, αλλά αρρώστησε λίγο πριν την πρεμιέρα και μιας και κάναμε πρόβα μαζί και ήδη γνώριζα τα λόγια της, με έβαλαν εμένα αναγκάστηκα να παίξω την Τιτάνια στην τελευταία μας πρόβα. Οι δάσκαλοι μου ήταν φανερά ξαφνιασμένοι που με έβλεπαν να ερμηνεύομαι γυναικιο ρόλο, κάτι που με θεωρούσαν ανίκανη να κατορθώσω, έτσι που με είχαν φακελώσει μόνο για αγοροκόριτσο. Στο τέλος η Άντζελα αναρρώθηκε και δεν χριαστηκε να την αντικαταστήσω στην πρεμιέρα . Αλλά δεν με ενόιζαζε γιατί είχα αποδιξει στους βλάκες σεξιστές δασκάλους μου πως ήμουν ικανή να ερμηνευτώ και εγώ την θηλυκότητα. Μετά από αυτό το συμβάν παράτησα το θέατρο ολοτελώς και δεν ξανανέβηκα στην σκηνή. Fuck the theatre school, fuck my sexist racist Dutch theatre teachers and fuck A Midsummer Night’s Dream.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: